به تو فکر میکنم و یک شعر میهمانِ جهانم میشه:ساده بودی مثلِ سایه مثلِ شبنم رو شقایق مثلِ لبخنده سپیده مثلِ شب گریهیِ عاشقبیتو شب دوباره آینه رو به رویِ غم گرفته پنجره بازه به بارون من ولی دلم گرفتهو پرت میشم تو گذشته؛ درست جایی که به هرکس خندیدم، راهشو کج کرد و رفت. درست جایی که جواب اعتمادم زخم بود و زخماینجای داستان که میرسم، بغض وجودم رو بغل میکنه و به این فکر میکنم که چقدر از قصههایِ کج و معوجِ نابالغِ بیصداقت متنفرمدارم با سرعتی شکفت انگیز پرت میشم وسط نقطه هراسهای زندگیم، که لبخندت منو به خودم میارهیادم نیست از کی عاشقت شدمحتی یادم نیست تورو از کی شناختمیهو چشم باز کردم دیدم جز تو هیچ چیز و هیچ کس دور و برم نیست. یهو دیدم نشستی تو بند بندِ وجودمچی داشتی؟ چی داری؟ هنوز نمیدونمفقط اینو میدونم اومدی که بمونی. هرجا رو نگاه میکنم تویی. آرامشت، صدات، حست، صداقتت، کوه بودنت، عاشق بودنت، و این که منو میبینی چقدر قشنگه. چقدر امنهتو بیاونکه عشق رو بازی کنی، عشقبازی میکنیبمونبخوام بنویسم شاید برای سالهای سال حرف دارم از تو بگمپس با صدای بلند بهت میگم بمونزندگی با تو، معنای قشنگتری دارهمراقب داشتههامون باشیم

دست خودمنیستعین موتور دیزلدیر گرم می شمدیر راه می افتماما پر قدرتولی یه چیزاییباعث میشهیهو یخ بزنمدرست مثلِ وقتیحرفای کسیبا رفتارش یکی نباشهیخ میزنمفکم قفل میشهدهنم قفل میشهذهنم قفل میشهحسمم حتی قفل میشهموتورِ دیزل خوب کار میکنهطولانی و کم خرجبی دردسراما یه روزیه جابی خبرمیمیرهمراقب داشتههامون باشیم

وقتهایی که نیستی هم دوستت دارمخاطراتت را مرتب میکنمعطر حضورت را میگذارم سرجایشجایی شدرست در میانِ مشاممو خیالِ سینههایت رابه واقعیتِ سینهام میفشارموقتهایی که نیستیتمامِ احساسم راجایی میانِ قلب و لبهایم ردیف میکنمدر آماده ترین حالت برایِ گفتنش به تووقتهایی که نیستیتمرین میکنم که بیشتر شبیهِ تو باشمتو کاملترین پدیدهیِ زندگیِ منیوقتهایی که نیستیمن سکوتی خودخواسته را میهمانِ لحظههایم میکنماز بس که وقتهایی که هستیواژه و لحظه و احساس و عاشقانه کم میآورمبرایِ دوست داشتنتمراقب داشتههامون باشیم

خوشبختی را باید گرم مزمزه کردمثلِ یک بشقاب شیرینیِ تازهکه مستت کند بویِ عطرشخوشبختی را هم اگریه موقع مصرف نکنیدر پستویِ خانهبیات میشود، میمیردزندگی را باید مصرف کردباور کنیم که هیچچیز در این دنیا پایدار و ابدی نیستحتی خوشیهایِمانلحظه به لحظه رنگ میبازندو هرگز در لحظهیِ بعدمثلِ لحظهیِ اول شاد نیستیم درست مانند امواجی که در اثر انداختن سنگی در آب ایجاد میشوند و رفته رفته محو میشوندمراقب داشته هامون باشیم

توی دنیایی که آدماشبلاخره ما رو قضاوت خواهند کردبهتره زندگیهامون روبر مبنایِ نظرِ دیگران نسازیمباور کنیم که دردهادشمنِ ما نیستنددردها پیامهایی شفاف و صادقانهدارنداز ریشههایی عمیق و جدیدر بطنِ جسم یا روحِ ماباور کنیم که در رابطهاحترام و اعتماد خیلی مهمتر از عشق هستندعشقی که میتونه حتی ناشی از یک تحریکِ هورمونیِ زودگذر باشهپیش از اسم گذاشتن رویِ رابطهبهتره ببینیم چقدر کنارش خوشحالیمچقدر حالِمون باهاش خوبهچقدر احترامِ واقعیو چقدر اعتماد به حمایتِ همدر اون رابطه وجود دارهاونوقت با خیالی راحتتربرایِ مسیرِ همراهیموناسم انتخاب کنیممراقب داشتههامون باشیم

زمان، معیارهامون رو عوض میکنهچیزی که یه روز میخوایم و نمیشهیه روز میشه و دیگه نمیخوایمشپس وقتی از کسی یا چیزیبا تمامِ وجود لذت میبریمتا فرصت و انگیزهش هست باهاش خاطره بسازیمهیچکدوم از مابعد از یه رابطه، بعد از یه شکستبعد از یه سلام و یه خدانگهداربعد از یه سفر، بعد از یه داغدیگه اون آدمِ قبلی نخواهیم بوددردها و خوشیها تموم میشنبلاخره اونها رو فراموش میکنیمولی آدمها و اتفاقهایی روکه باعثِ درد و خوشیهامون شدنهرگز فراموش نمیکنیمهمهیِ اینا رو گفتم که تهش به اینجا برسمتا فرصت هستزندگیهامون رو مصرف کنیممراقب داشتههامون باشیم

خدا به دادِ اون قلبهایی برسهکه چیزی رو میخوانکه تقدیرشون نیستگاهی آدما خیلی تنهانخیلی درد دارناینجور وقتا شاید بهترین کاراینه که به جایِ همهیِ آدما و آدمکا برای اون لبخندهایی که خیلی وقتا از رویِ قوی بودن زده نشدهو فقط مقاومتی بوده در برابرِ بازیهایِ زندگی و آدمکاشبهشون بگیم:تو بی نظیریو حد از این قوی بودنکار هر کسی نیستنادیده گرفتن، بدترین و دیدنِ تلاشِ یه آدمبهترین هدیهایه که میشه بهش دادمراقب داشتههامون باشیم

لطفا وقتی کسی را ترک میکنیدموقعِ رفتن همهتان را با خود ببریدو از همه مهمتر، خاطراتِتان رالطفا با بی وجدانیِ منحصر بهفردآدمها را با یکدنیا سوال باقی نگذاریدلطفا در آدمها احساسِ شرم یا عذابِ وجدان باقی نگذاریدلطفا از دانستههایی که روزی به شکلِ رازبا اطمینان و اعتماد برایِتان بازگو شدهخنجر هایی در تن و جانِ هم فرونکنیدلطفا حرمتِ هم را نشکنیدلطفا پشتِ سرِ هم حرف نزنید لطفا آرزوها و توصیههایِ ناکارآمدتان رافقط برایِ خودتان نگه داریدلطفا متلک نگویید برویدفقط برویدنگرانِ آدمها هم نباشیدبرایِ هرکسی در زندگی پیش خواهد آمدکه حداقل یکبار کسی پا به زندگیاش بگذاردکه دوست داشتن را بلد باشدبفهمد و ماندن و چگونه ماندن را بلد باشدو اجازه دهد بی هیچ نقابیفقط داشتههایِ واقعیاش معرفیاش کنندو یادمان باشد پیدا کردنش بسیار سخت و نگه داشتنش از آن هم سختتر استمراقب داشتههامون باشیم

راستش را بخواهی بانویِ صاحبدلخسته شدهام از انکار کردنتمن کهمیدانم تو هستیتو هم خوب میدانی که هستیدرست از وقتی دوست داشتنت در رگهایم جریان گرفتجورِ دیگری زنده امانگار گلهای از ماهیهایِ در بندزیرِ پوستمراهِ دریا را پیدا کرده اندهمانقدر خوشحالهمانقدر امیدوارمراقب داشتههامون باشیم